Eş Genel Başkanımız Tülay Hatimoğulları, Diyarbakır’da Gençlik Meclisimizin, “Ekmek Barış ve Adalet İçin Bütçe” şiarıyla düzenlediği foruma katıldı. Burada konuşan Hatimoğulları, şunları söyledi:
Ekmek Barış Adalet sadece kampanya değil, mücadelemizin ana teması
Merhaba bütün gençler, ciwanlar. Gerçekten çok öğretici oldu bizim açımızdan bugünkü buluşmamız, gençleri dinlemek. Sizler de biliyorsunuz partimiz, geçmiş dönemlerde de bu sene de Ekmek Barış ve Adalet temasıyla Türkiye genelinde bir çalışma başlattı. Bu çalışma kampanyadan öte bizim asli çalışmamız. Biz, ekmek barış ve adalet mücadelesini bir kampanyaya, bir aylık bir çalışmaya sığdırmayı hiçbir zaman doğru görmedik ve zaten sığmaz. Bu bizim partimizin mücadelesinin, adalet, demokrasi, eşitlik, hak, hukuk isteyen, barış isteyen herkesin mücadelesinin ana teması. Biz başarıya ulaşana kadar bu mücadelemiz kesinlikle devam edecektir. Burada o kadar güzel anlatılar oldu ki. Bugün öğrenci gençleri temsilen arkadaşlarımız vardı, bugün YCK örgütlenmesinden arkadaşlar var, bu çalışmaya yeni başladınız. Ben şimdiden başarılar diliyorum ve başaracağınıza yürekten inanıyorum.
Gençliğin Türkiye mücadele tarihinde rolü çok büyük
Şunu da hiç aklımızdan çıkarmayalım, değerli arkadaşlar. Bakın bugün Kürt halkının özgürlük mücadelesini gençler başlattı. 80’den önce Sayın Öcalan Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde eğitim görürken o dönem biliyorsunuz Mahir Çayanlar ile tanışıyor. Fikir Kulüpleri Federasyonu’na gidiyor, o dönemin 68 Kuşağını yaratan, sol sosyalist gençlerle bir arada, bir ortak ideoloji çerçevesinde tartışmalar yürütüyor ve diyor ki, ben bunu Kürt halkının kurtuluşu için, kimlik mücadelesi ve kültür haklarının mücadelesi için ve bütün Türkiye halklarının ekmek, barış ve adalet mücadelesi için, tıpkı bizim şimdi buluşmamızın teması olan, biz bu mücadeleyi büyütebiliriz diyerek, çıktıklarında sizin yaşlarınızda gençlerdi. Dolayısıyla bugün gençliğin tarihine dönüp baktığımızda rolünün ne kadar büyük olduğunu görüyoruz. Hem Kürt özgürlük hareketine hem Türkiye devrimci sosyalist mücadeleye gençlik öncülük etti. Yine Türkiye’deki bütün işçi emekçi eylemlerine baktığımızda en büyük sesi getiren, işçilerin 89 bahar eylemleri, TEKEL işçi direnişleri gibi eylemlerin başında en çok genç işçilerin olduğunu hepimiz biliyoruz. Dolayısıyla demem o ki bugün eğer bizler barışı, demokrasiyi bu ülkede konuşuyorsak, eğer Kürt halkının haklarını kültürel kazanımları konusunda bir mücadele yürütülebiliyorsa, eğer kadınlar mücadelelerini bugün yürütebiliyorsa, Türkiye'nin ve dünyanın dört bir tarafında eğer ekoloji mücadelesi bugün varlık gösteriyorsa bu gençlerin başlattığı mücadele sayesindedir. Dün COP31 dolayısıyla Antalya'daki mitingdeydik. Dünyanın dört bir yanından insanlar adeta iklim krizini protesto etmek için bir panayıra dönüştürdüler Antalya'yı. Olağanüstü mükemmel bir mücadele örneği ortaya kondu. Bunda gerçekten gençlerin öncülüğünün çok büyük bir payı var.
Süreci sesimizi duyurabileceğimiz bir zemin olarak değerlendirmeliyiz
Değerli arkadaşlar, bu mücadelede ödenen bedeller çok. Biz Ekmek Barış ve Adalet mücadelemizi yürütürken barışı konuştuğumuz bir dönemde, bu mücadeleyi daha çok büyütmeye çalışıyoruz. Sayın Öcalan’ın çağrısıyla başlayan Barış ve Demokratik Toplum Sürecinde biz adaya gittiğimizde 27 Şubat'taki o çağrının gerçekleştiği gün uzun uzun bize şunları anlattı. Türkiye'de bir işçi, bir emekçi, bir yoksul ben açım dediği zaman, ekmek yok dediği zaman, bir öğrenci ben kredi haklarımın insan gibi karşılanmasını istiyorum dediği zaman, ücretsiz yemek istiyorum dediği zaman, kantinlerde yemekleri bu kadar pahalıya satmayın dediği zaman ne ile karşılaşıyor dedi insanlar. Onlara tırnak içinde bir terör yaftası yapıştırılıyor ve insanlar ben açım diye sokağa çıktıklarında öyle bir muamele ile karşılaşıyorlar. Ve dedi ki biz bu süreci bir yere evriltelim. Eskiden Kürt'ün varlığı inkar edilirken şimdi Kürtler dört ülkede kendi varlıklarını en güçlü şekilde ortaya koyabiliyor. İmralı'da bugün bir masa kuruldu dedi. Bu masa kurulduysa bu halkın örgütlü mücadelesinin geldiği aşamadır dedi. Bütün demokratik mücadele alanlarının açılması için bu süreç çok değerli, çok kıymetli. Bu süreci Türkiye'deki emek hareketi, demokrasi güçleri, gençlik hareketi, ekoloji hareketi, bu örgütlenmeyi yürütenler olarak silahsızlanma sürecinde yani savaşın durduğu, çatışmanın durduğu, silahın sustuğu bir evrede biz daha güçlü bir şekilde sesimizi duyurabileceğiz.
Geleceğimizin en tehlikeli yolu umudu sanal alem ve uyuşturucuda aramaktır
Değerli arkadaşlar, birçok arkadaşımız çok önemli noktalardan bahsetti. Bakın ben Yılmaz Güney'in filminden bahsedeceğim. Sanırım Umut filmini çoğu arkadaşımız izledi. Yani bizim gibi orta yaş çok izlemiştir. Ama gençler eğer izlemediyse lütfen Yılmaz Güney'in Umut filmini izleyin. Hatta bir önerim var ki, toplu izleyip bunun değerlendirmesini de birlikte yapabilirsiniz. Çok da güzel bir film. Oradaki filmde faytoncu Cabbar'ın faytonundaki atlardan biri ölüyor. Atlardan biri öldüğü için kendini büyük bir umutsuzluğa kaptırıyor. Ve diyor ki benim ekmek teknem gitti. Ben nasıl geçindireceğim ailemi? Ben nasıl ekmek parası kazanacağım? Ve ondan sonra kendini neye veriyor? Define aramaya. Biz filmlerde alışmışız ya, bütün filmler mutlu sonla biter. Bu film öyle aşırı mutlu sonla biten bir film değil. Bu film bizi gerçekliğimizle yüzleştiriyor. Yani işsiz, yani yoksul olan gençler iş, aş, ekmek hakkı için yürütülen mücadeleden biraz saparak, başka şeylere yönelebiliyor. Mesela bugün sanal bahisler, sanal alemde oynanan kumarlar, uyuşturucu satmak durumunda kalan gençler, umudu burada aramaya çalışanlar, bu gerçek geleceğimizin en tehlikeli yolu.
Uyuşturucuya karşı en köklü mücadele örgütlenmektir
Bugün değerli arkadaşlar, evet barış sürecindeyiz. Evet demokratik toplumun inşası için uğraşıyoruz, çalışıyoruz, çabalıyoruz, mücadele ediyoruz. Ama şu noktayı ne olur unutmayalım. Devletin direkt eliyle yürütülen özel harp politikaları yerli yerinde duruyor hatta artarak devam ediyor. Yani uyuşturucuya, kumara bağımlılık, bahise, o oyunlara bağımlılık. Uyuşturucu kullanan bir genç için Kürtçenin anadili olması artık aklına gelir mi? Bunun mücadelesini yürütür mü? Çünkü beyni uyuşuyor. Çünkü "oğlum, evladım, kardeşim uyuşturucu kullanma" dediğiniz zaman o uyuşturucuyu bırakamıyor çünkü biyolojik bir bağımlılık oluşuyor. Dolayısıyla buna karşı çok köklü mücadeleyi hep birlikte yürütmek zorundayız. Bu köklü mücadeleden kastımız da tam olarak şudur değerli arkadaşlar. Örgütleneceğiz. Her yerde örgütleneceğiz. Bakın biz ortaokulda örgütlenen yoldaşlarınızız. Ben lise 1'de doğrudan örgütlü mücadelenin içindeydim. Ortaokulda arkadaşlarımızla kitaplar okuyorduk, tartışmalar yürütüyorduk. Ortaokul çağından uyuşturucuya mı başlıyor, ilkokula mı indirdiler? Biz ortaokuldan örgütlenmeye başlayacağız. Liseleri örgütleyeceğiz. Hem de çok önemseyeceğiz lise örgütlenmesini. Yani o gençler o uyuşturucu batağına düşmeden önce biz o gençleri önce bulacağız, örgütleyeceğiz. Önce birlikte geleceği kazanmaya çalışacağız. Bunun üstünde çok durdum. Çünkü arkadaşlar inanın, çalışma yürüttüğümüz her yerde, halk toplantısı yaptığımız her yerde, en çok da annelerin dile getirdiği ve gençlerin dile getirdiği konu uyuşturucu. O yüzden bunun altını kalın kalın çizmek istedim.
MESEM’ler gençlerin emeklerini sömürüyor
MESEM’lerden bahsetti gençlerden biri. Hakikaten çok önemli bir vurgu yaptı. Bakın öğrenci emeğinin en çok sömürüldüğü yer MESEM. DEM Parti olarak MESEM’ler derhal kapatılmalı diyoruz. Bakın bu çok önemli bir konu. Mesela Halil İbrahim Yaz, 17 yaşında Antep'te MESEM’e başvuruyor ve ilk iş gününde inşaattan düşerek, 6. kattan düşerek hayatını kaybediyor. Bu bir iş cinayeti. Yani MESEM’in çocukların, gençlerin iş güvenliğiyle, iş sağlığıyla ilgilendiği de yok. Adeta gençlerin emekleri sömürülsün diye atıyor sermayenin kucağına. O gençler emekleri açık bir biçimde sömürülen gençler. Ve burada çıraklıktan bahsedildi. Çıraklık eğitim ve staj döneminde mobbing uygulanıyor. Doğrudur. Mesela bununla ilgili sürekli Meclis’e gelenler, Meclis kapısında eylem yapanlar, basın açıklamaları yapan gençler ve emeklilik bekleyen insanlar şunu söylüyor. Çıraklık eğitim ve staj dönemindeki sigorta girişleri emekliliğe sayılmalıdır. Emekliliğe sayılmıyor çünkü ve sigorta prim gününe eklenmelidir. Bu talep, siz gençlerin talebi ama aynı zamanda emeklilik bekleyen milyonlarca insanın da talebi. Ve talep mutlaka yerine getirilmelidir. Ve bunun için de biz elimizden gelen her türlü çalışmanın içinde olacağız.
Öğrencilere bir öğün yemeği karşılamayanlar fonculara para aktarıyor
Çoğu genç arkadaşımız bütçeden bahsetti. Bugün bütçe görüşmeleri, parlamentoda komisyon aşamasında devam ediyor. Daha sonra Genel Kurula gelecek. Bu ülkede en az pay, Milli Eğitim Bakanlığı’nın bütçesine ayrılıyor, o payın da çoğu okullara yansımıyor. Biz biliyoruz okulların lavabolarında çocukların ellerini yıkayacağı sabun yok. Sabun bulamıyor çocuklar ellerini yıkayacak. Ve biz DEM Parti olarak ısrarla şunun üstünde durduk. 86 milyonu içinde barındıran bir devlet öğrencileri için bir öğün yemeği karşılayamaz mı? Karşılar ama bundan kaçıyorlar. Niye? Fonculara para aktarıyorlar çünkü. İçinde AKP'ye yakın olanı, vekili, bürokratı olanların fondan çaldıkları paralar bir ülkenin bütçesi kadar büyük. Bazı ülkelerin bütçesinden daha büyük. Ama bir öğrenciye bir öğün yemek parası vermekten acizler.
4 bin TL kredi neye yeter?
Bugün burada üniversiteli gençler var aramızda. KYK yurtlarının ne kadar kötü olduğunu anlatıyorlar. Çok haklılar. Yaptığımız bütün görüşmelerimizde birçok partili arkadaşımızın, yoldaşımızın da aktardığı bu sorun çok önemli bir sorun olarak karşımıza çıkıyor. Ya 4 bin TL kredi veriyor ya. 4 bin TL neye yeter? Allah aşkına neye yeter? Bir genç bir arkadaşıyla gitsin, bir tost yesin, yanına bir meyve suyu içsin. Zaten bin TL gitti. O gençler ayda bir öğün mü yemek yiyor? Demin bir arkadaşımız ne güzel söyledi. "Enflasyon düştü, enflasyon düştü." diyorlar. Enflasyon onlar için mi düşüyor? Gençler için ne? Yurttaş için enflasyon yerli yerinde duruyor. Hayat pahalılığı yerli yerinde duruyor. Ekmeğin, peynirin, zeytinin, etin, balığın ne kadar pahalı olduğunu herkes biliyor. Emekli diyor ki, "ben et yemeye muhtaç oldum ya" diyor. "Ben etin tadını unuttum" diyor bir emekli.
Umutlarımızdan da beklentilerimizden de vazgeçmeyeceğiz
Şimdi bu hale getirdiler bu ülkeyi ve gençlerimiz aynı zamanda bunlardan kurtuluş olarak da bir kısmı göç yolunu tutmaya çalışıyor. Avrupa'ya nasıl gidebilirim diye bakıyor. Bakın Türkiye tarihinde şu anda işsizlikten, yoksulluktan kaynaklı en büyük göç dalgası yaşanıyor. Şu an ülkemizde yaşanıyor ve bu çok çok büyük bir sorun. Ve değerli arkadaşlar Türkiye'de 4 milyon 566 bin işsiz genç var. Yani bu 4 buçuk milyon işsiz genç demek. Çok büyük bir rakam. Ataması yapılmayan, yani kamu emekçisi olabilecek, kamuda çalışabilecek ama ataması yapılmayan öğretmenler var. Biraz önce bir hemşire öğrenci arkadaşımız vardı. Dedi ki, "ben mezun olacağım ama atanmayacağım". Ne güzel ifade etti bir genç kadın arkadaşımız. "Ben çocuk gelişimi mezunuyum ama ben atanamıyorum. Oysa işimi çok severek yapabileceğime inanıyorum. Beklentim de yok atanmayla ilgili". Ama beklentin olsun. Mücadelesini verelim hep beraber. Beklentilerimizden vazgeçmeyeceğiz. Umutlarımızdan da vazgeçmeyeceğiz. Çünkü o sizi atamayanlar kazanır siz beklentilerinizden vazgeçerseniz. Siz umudunuzdan vazgeçerseniz sizi atamayan o iktidar, o iktidarın devlet anlayışı kazanır ve biz onların kazanmasına izin vermeyeceğiz kesinlikle.
Kürdistan’da üniversitelerdeki özel harp politikası genç kadınlar üzerinde uygulanıyor
Değerli arkadaşlar, genç kadın arkadaşlarımız sorunlarından bahsetti. Çok önemli sorunlar. Kadınların yaşadığı taciz. Özellikle okumada hala fırsat eşitliği yok. Biri dedi ki yoksulluktan dolayı öğrenciler okulu bırakmak zorunda ama erkekler öyle ya da böyle belki bazen bir iş bulabiliyorlar. Kadınlar daha dezavantajlı. Doğru, çok daha dezavantajlı ve dolayısıyla okul bırakan kadın arkadaşların sayısı çok daha yüksek. Bu da doğru. Bu çok önemli. Bir de bunun yanı sıra değerli arkadaşlar bakın, Munzur Üniversitesi'nde karşılaştığımız, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nde karşılaştığımız çok önemli, çok hayati meseleler var. Bugün özellikle Gülistan Doku ile birlikte çok önemli bir şey açığa çıkmadı mı? Devlet, mafya ve üniversite uzantısı açığa çıktı. Yine Rojwelat Kızmaz'ın akıbeti belli değil. Rojin Kabaiş'in babasının yürüttüğü adalet mücadelesi, kadın hareketinin verdiği mücadele. Birileri amcayı İstanbul'da kaçırdılar. Ben amcasıyla da uzun bir görüşme yaptım. Ve başına silah dayayarak demişler ki, bu davadan vazgeçeceksiniz. Nerede kaçırıyorlar? İstanbul'un göbeğinde. Biz buradan şu sonucu çıkarıyoruz. Başta Munzur Üniversitesi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, özellikle Kürdistan coğrafyasındaki üniversitelerde bir devlet aklı özel olarak çalışıyor. Ve özellikle bu akıl, bu özel harp politikası genç kadınlar üzerinde çalışıyor. Buna karşı da örgütlenmek, mücadele etmek başta kadın arkadaşlarımız olmak üzere ama bütün gençlerin ve hepimizin ortak görevi. Ben buradan bir kez daha Gülistan Doku için adalet, Rojwelat Kızmaz için adalet, Rojin Kabaiş için adalet, adalet, adalet diyorum.
Umutsuz olmayacağız, umutla yürüyeceğiz
YÖK üniversitelerin boynundaki pranga olmaya devam ediyor. Gençler anadilinde demokratik eğitim hakkı için mücadele ediyor. Bu mücadeleyi daha çok büyütmeliyiz. Liselerdeki silahlı saldırılar akıl alır gibi değil. Biz bu saldırıları izlerken inanın böyle bir filmin sahnesi mi bunlar, bir filmde mi geçiyor diye şok olduk. Şok ettiler toplumu ya. Yani bir ortaokul öğrencisi, bir lise öğrencisi elinde silahlarla okulu basıyor, insan yaralıyor ve insan katlediyor. Bu kadar şiddetin okullarda arttırılmasının da bir sistem işi olduğunu sanırım hepimiz hep beraber biliyoruz. Burada bazı arkadaşlarımızın bazı soruları oldu. Bu sorulardan birisi "peki bu kadar mesele varken bunları nasıl çözeceksiniz? Değerli arkadaşlar bunları biz beraber çözeceğiz. Sevgili gençler biz bunları beraber çözeceğiz" sorusuydu. Bakın umutsuzluğun en dip yaptığı nokta bilelim ki dipten bir dalgayla çıkış yapabileceğimiz anın kendisi demektir. Bakın bugün Sırbistan'da öğrenciler, öğrenci hareketi, liseliler başlattı bu hareketi ve Sırbistan'ın şimdi hepsini yönetecek seçimi kazandılar. Bunu liseliler başlattı. Liselilerin başlattığı harekete Fransa'da bütün işçi sendikaları destek verdi. Yüzbinlerce üyeye sahip işçi sendikaları alanlarda gençliğin öncülüğüyle, sarı yeleklilerle birlikte alanlardaydı. Sırbistan örneğini eminim üniversiteli genç arkadaşlarımız, işçi genç arkadaşlarımız değerlendiriyor. Bakın bunu liseliler başlattı. Demek ki değişim olabilirmiş. Demek ki biz örgütlenirsek bir sonuç alabilirmişiz. Yanıbaşımızda, yakınımızda son bir ay içerisindeki gelişmeler bunlar arkadaşlar. Bunların hepsi gerçek, hepsi oluyor demek. Biz umutsuz olmayacağız, olacak, yapacağız, umutla yürüyeceğiz. Sırbistan başardı. Fransa'da gençler herkesi toplayabildi.
Sorunları eleştiren değil çözen programımızla ülkeyi yönetmeye talibiz
68 kuşağı yaşandı bu topraklarda. 78'liler var bu topraklarda. Bu topraklarda çok önemli öncüler var, değil mi? Demek ki biz bu topraklarda geçmişte başarmıştık. Şimdi de pekala daha güçlü bir örgütlenmeyle başarabiliriz. Bunun için şunu yapmak zorundayız değerli arkadaşlar. Elbette parti olarak bizim temel yaklaşımımız biz bu ülkenin yönetimine de geleceğiz. Ve bu ülkenin sorunlarını sadece eleştiren değil, çözen programımızla bu ülkeyi biz yönetmeye talibiz. İşsizlikle yoksullukla mücadele edilebilir. Türkiye'nin mevcut olan kaynaklarını, Türkiye'nin bir tarım ülkesi olduğunu unutmayalım. Bütün bunların hepsini düzgün bir biçimde planlayınca ve sanal finans oyunlarıyla değil, gerçek anlamda bir üretimle biz pekala başarabiliriz. Buna da inanıyorum.
Gençler komünü yönetim biçimine dönüştürmelidir
Önderliğin komünal yaşam perspektifiyle ilgili ne düşünüyorsunuz diye bir arkadaşımız sordu. Bugün komün bizlerin savunduğu bir şey. Ortak yaşam, paylaşım savunduğumuz bir şey. Bunların zaten kurulması, oluşması ile ilgili gençlerin yürüttüğü bir çalışma var ve ayrıca demokratik toplumun inşası yürütülürken bunların çalışması yürütülüyor. Bütün bunların yanı sıra esasen komün yönetim biçiminin bir sistem biçimine dönüşmesi son derece önemli. Tabii ki gençler kendi içlerinde komünlerini oluşturuyor. Bu önemlidir. Bu yapılmalıdır. Bunun yanı sıra bunu bir yönetim biçimine ve bir sisteme dönüştürmek bundan sonraki güçlü bir aşamadır ve bunu hep birlikte ben başarabileceğimizi düşünüyorum. Bunun için de değerli arkadaşlar mahalle mahalle, hane hane örgütlenmek gerek. Bunun için bütün okulları bir örgütlenme alanı, bütün işyerlerini bir örgütlenme alanı gibi görmek durumundayız ve ben bunu yaparsak başarabileceğimize yürekten inanıyorum. Yeter ki örgütlenelim, yeter ki bir arada olalım.
Ortak mücadele alanlarımız barıştır, ekmektir, adalettir
Biz bu çalışmayı yürütüyoruz ama sadece salonlarda böyle toplantılar yaparak yapmadık. Bizim yürüttüğümüz çalışma tarlalarda işçilerle, çiftçilerle, her kesimle, fabrikada, tekstil atölyelerinde bütün bu kesimlerle birlikte biz bu mücadeleyi yürütüyoruz ve oralardayız aynı zamanda. Şunu da anımsatmak istiyorum. Bugün Kürt gençleri Manisa'dan tutun yani Akdeniz sahil şeridi boyunca, Marmara'ya kadar gidin tarım alanında, inşaat sektöründe çalışan işçilerdir. Turizm sektöründe en çok Kürt gençleri var. Orada yaptığımız buluşmalarda Kürt gençleri bize ne dedi biliyor musunuz? Biz sendikal mücadele yürütmek istiyoruz. Orada örgütlenmek istiyoruz dediler. Bizim örgütlenirken yönelim göstereceğimiz alanların buralar olduğunu unutmayalım. Ve Türkiye'de gerçekten Türk'ü, Kürt'ü, Arap'ı, Laz'ı, Çerkes'i yani 72 milletten bütün insanları bir arada ortak mücadele alanlarımız barıştır, ekmek mücadelesidir, adalet mücadelesidir. Bir insan açken sana "Kürt müsün, Türk müsün?" diye sorulmuyor. Eksik ücret verildiğinde ya da asgari ücret verildiğinde senin etnisiten sorulmuyor. Sen de açsın Türk de aç, Kürt de aç, Arap da aç. O zaman o açlık bizim ortak paydamız olmalı ve mücadelemizi buradan güçlü bir biçimde yürütmeliyiz. Ben mücadeleyle birçok şeyi kazanabileceğimize, başarabileceğimize olan inancımla hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Genç başladık, genç devam edeceğiz diyen gençlere; lütfen genç olarak devam edin ve mücadeleyi hep beraber büyütelim.
15 Kasım 2026