Eş Genel Başkanımız Tülay Hatimoğulları, Antalya’da düzenlenen Halkların İklim Zirvesi öncesinde yaptığı basın toplantısında gündemi değerlendirdi. Hatimoğulları şunları söyledi:
COP31’e karşı alternatif mücadele yürütenlere selam olsun
Türkiye’nin dört bir yanından doğa, yaşam, hava, su için, bütün canlıların yaşamları için mücadele eden değerli yol arkadaşlarımızla, mücadele arkadaşlarımızla bugün Antalya’dayız. Dünya ölçeğinde bir katılım var. COP31’e devletler ve temsilcileri katılıyor, şirketler katılıyor. Şirketlere yakın sivil toplum örgütleri katılıyor ve dünyayı nasıl kurtaracağız arayışı içinde olduklarını söylüyorlar. Oysa aslında, dünyayı karanlığa sürükleyen ve bütün canlıların hayatına kasteden sistemin devamı için COP31’i bir kılıf haline getiriyorlar. Sermaye düzeni ve vahşi kapitalizm, sınırsız büyümeyi ve kârı olanca hızıyla artırma derdine düşmüş durumda. Doğa talanından vazgeçmedikleri gibi gittikçe derinleştiriyorlar. Dünyada ve Türkiye'de işte bu talana karşı büyük emeklerle direnen kadınlar, köylüler, gençler, ekoloji hareketinin mücadelecileri, hepinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum. “Doğa, su, hava satılık değildir” diyen, “Emek, doğa, yaşam özgürleşecek” diyen bütün mücadele yoldaşlarıma buradan bir kez daha selamlarımı iletiyorum. Bitkisiyle, hayvanıyla, insanıyla, bütün varlıklarıyla doğanın yaşam hakkı için mücadele edenlere selam olsun! COP31’e karşı alternatif mücadele yürüten bütün yaşam mücadelecilerine binlerce kez selam olsun!
COP31'de boy gösteren sermayenin kâr hırsı yüzünden 19 işçiyi kaybettik
Birkaç gün önce İzmir Aliağa’daki HABAŞ Demir Çelik Fabrikasında iş cinayeti sonucu 19 emekçi hayatını kaybetti. Onları burada saygıyla anıyorum. Bu iş cinayetinin gerçekleştiği günün hemen ertesi sabahında milletvekillerimizle, İbrahim ve Burcugül vekilimizle ve MYK üyelerimizle oradaydık. Hastaneleri ve adli tıbbı ziyaret ettik. Akabinde açıklamamızı yaptık, taziyelere gittik. 19 insan hayattan koparıldı. Neden? Şimdi COP31'de boy gösteren sermayenin ve şirketlerin kâr hırsı yüzünden. İşçi sağlığı ve iş güvenliğini hiçe sayan, masraf yapmaktan kaçınarak işçiye bir eşya muamelesi yapan patronların ihmalinin sebep olduğu bir iş cinayeti. Bu iş cinayetini protesto etmek isteyen işçiler jandarmaya dövdürülüyor patronlar tarafından. Bunu asla kabul etmiyoruz. Ben bir kez daha Aliağa’da yaşanan iş cinayetinde yaşamını yitiren bütün işçi kardeşlerimizin ailelerine ve bütün Türkiye halkına başsağlığı dileklerimizi iletiyorum, yaralılara acil şifalar diliyorum. Şu bilinsin ki işçinin, emekçinin sonuna kadar yanındayız, sonuna kadar onların mücadelesini destekliyoruz. Onların mücadelesi bizim mücadelemizdir. Artık bir insanımızın dahi ihmaller silsilesi sebebiyle yaşamdan koparılmayacağı bir düzeni; adil, eşit, işçiye insanca muamele eden bir düzeni kuracağımızın sözünü de burada bir kez daha veriyoruz.
COP31 yaşama karşı sermayenin, topluma karşı iktidarın, doğaya karşı talanın adıdır
İktidar Antalya’da düzenlenen COP31 talanının reklamını yapıyor. Kapitalist sistemin doğayı koruma yalanıyla örgütlenen bu zirveye alternatif olarak Halkların İklim Zirvesi aylardır büyük bir hazırlığın içinde ve güçlü bir mücadeleyi Antalya’da örgütledi. Birazdan mitingimizle bütün Türkiye ve dünyaya sesimizi duyuracağız. DEM Parti olarak bizler ekoloji mücadelesinin doğrudan parçasıyız. Bugün dünyanın herhangi bir yerinde kuraklık, sel ve doğal varlıkların yok oluşunu izliyorsak emin olun ki bu felaketin mimarı devletler ve sermayedir. Yani vahşi kapitalizmin bütün adresleriyle kendisidir. Devletin ve sermayenin el ele vererek düzenlediği COP31 yaşama karşı sermayenin, topluma karşı iktidarın, doğaya karşı talanın adıdır. Yani sömürünün ta kendisidir. İklim krizi bir sınıf sömürüsü ve adalet sorunudur. İklim krizinin sebebi bitmeyen kâr hırsıdır. Zengin bir azınlığın Karun kadar zenginleşmesi için dünyadaki 8 milyar insanın ve milyarlarca canlının yok olmasına sebep verecek bir düzeni kurmaya devam ediyorlar. Dünyayı yaşanmaz bir cehenneme dönüştürmek için adeta bir çaba içindeler. Bu çabaların bugünkü adreslerinden biri Antalya'dır.
Silahların sustuğu bugünlerde Kürt illerine kapitalizmin ve sermayenin olanca hızıyla girişini görüyoruz
Bu sebeple biz de Antalya'da dünyayı, yaşamı, nefesi, doğayı savunmak için buradayız, bir aradayız. İktidar Antalya’yı COP31 için adeta bir reklam panosuna çevirmiş durumda. Antalya muhteşem doğasıyla, tarihiyle, birikimiyle gerçekten ortak yaşam için son derece güzel bir kentimiz. Bütün dünyadan insanlar bugün bu kentte bir arada. Ancak iktidar Türkiye'yi Avrupa'nın çöp merkezi, sermayenin ucuz iş gücü haline getirmiş durumda. Bu yaklaşım Türkiye'yi adeta felakete sürüklemektedir. Türkiye'de başınızı hangi yöne çevirseniz bir eko-kırım mahalliyle karşılaşırsınız. Yayınlanan maden haritalarında boş bir nokta dahi bulamazsınız. Türkiye'de Barış ve Demokratik Toplum Sürecini konuştuğumuz bugünlerde, silahların sustuğu bugünlerde Kürt illerine kapitalizmin ve sermayenin olanca hızıyla girişini görüyoruz. Kürt illerinde doğanın nasıl talan edildiğini görüyoruz. Ege'de, Karadeniz'de, Akdeniz'de yaptıklarının fazlasını yapmak üzere şu anda Kürt illerini hedeflediklerinin altını bir kere daha çizmek isteriz. Her birimizin doğduğu köy, yazın çıktığı yayla, geçimini sağlamak için çalıştığı toprak. Her biri köylü için, üretici için bir yaşam alanı. O topraklar, o ağaçlar, o doğa varlıkları orada yaşayan insanlar için bir nesne ya da eşya değil. Kapitalist sistem bir eşya gözüyle bakabilir. Onlar için bir eşyadır. Her şey yeşil dolarlarla donanmış bir metadır. Ama orada yaşayan insanlar için meta değildir, yaşamın doğrudan bir parçasıdır. Duygusunu yaşadığı, hayalini kurduğu, sevdiği bir ortamdır oralar ve insanları bu ortamlarından koparmak istiyor bu sistem. Amed Kervanpınar'da, Ordu Perşembe Yaylasında, Muş'un Varto ilçesinin köylerinde, Gümüşhane'nin tamamında, Uşak'ta, Artvin'de, her yerde yaşam mücadelesi var. Ağrı Diyadin'de yaşam alanlarını ve doğal varlıkları korumak için yükselen itirazlar bu mücadelenin çok güçlü bir parçası. İktidar bu ülkeyi, insanını ve toprağını sevseydi 7552 Sayılı Kanunu, yani talan yasasını çıkarmazdı. Bizler talan yasasına karşı çıktık. Muhalefet olarak güçlü bir muhalefet yürüttük. İklimi değil sistemi değiştirin dedik. Ama buna rağmen yine bu talan yasasını çıkardılar. Bu pervasızlığa karşı bizler de şunu diyoruz: 7552 Sayılı İklim Kanununu tanımıyoruz. Bizim açımızdan yok hükmündedir.
Çanlar doğa için, yaşam için, bizler için çalıyor
Devlet ve sermaye ortaklığıyla bu dünyayı yaşanmaz hale getirdiler. Dünya Meteoroloji Örgütünün hazırladığı COP31 İklim Durumu Güncellemesi Raporu küresel sıcaklıkların, okyanustaki ısı birikiminin ve deniz seviyesindeki yükselişin rekor düzeylere ulaştığının altını çiziyor. 2026'nın Ocak ve Eylül ayları arasında küresel yüzey sıcaklığı yaklaşık 1.47 derece yükselmiş. Bu oran Paris İklim Anlaşmasında uzun vadede kararlaşılmış olan 1,5 dereceye neredeyse bu kısacık zaman diliminde ulaşmış durumda. Bu bize gösteriyor ki 2027 çok sıcak geçecek. Bugün sarsıcı etkilerini yaşadığımız iklim olaylarının daha da artacağı anlamına geliyor. Buradan bizler soruyoruz: Çanlar kimin için çalıyor? Çanlar doğa için, yaşam için, bizler için çalıyor. İklim Değişikliği Performans Endeksine göre Türkiye, iklim politikaları ve sera gazı emisyonundaki artış eğilimi nedeniyle düşük puan alarak 64 ülke arasında 53. sırada yer aldı. Evet, yanlış duymadınız, 64 ülke arasında Türkiye 53. sırada. Durum bu kadar vahim. Bu raporlar ayan beyan ortadayken zirvenin ilk günlerinde Gabar'da iki petrol sahasının keşfedildiği müjdelendi. Bütün dünya fosil yakıtlardan çıkış için somut adımlar beklerken Türkiye bulduğu petrolü müjde diye topluma sunmaktan hala geri adım atmıyor.
COP31 değil ÇÖP31
İktidar temsilcileri Antalya'da, kuzey ile güney arasında köprü olma, COP’u inşa etme ve 1,5 derece hedefini koruma vaadiyle uluslararası kamuoyunun gözü önünde güzel sözler söylüyorlar. Ama bu güzel sözlerin hiçbiri doğru değil. Uygulamada bu güzel sözlerin hiçbirinin karşılığı yok. Zaten bu güzel sözlerin önemli bir bölümü hiç de güzel değil. Doğayı ve insan yaşamını savunanlar açısından hiç de olumlu karşılanan uygulamalar ve sözler değil. Türkiye coğrafyası tarihinin en ağır ekolojik yıkımını, atık sömürgeciliğini, sermaye yağmasını ve eko-kırımını yaşıyor. Düşünün ki “sıfır atık” söylemini uluslararası vitrine çıkaranlar, Türkiye'yi açık bir çöp sahası haline getirmiş durumda. Atık meselesini de alışkanlıktır, kültürdür diye yurttaşın sırtına yüklemeye çalışıyorlar. Oysa bu bir sistem sorunudur. Katılımcılar bile “COP31 değil ÇÖP31” diyorlar. Peki bu yaz Adana'da, Mersin'de, Antalya'da, Muğla'da kıyılara vuran mikroplastikler neyin sonucu? Bu kirlilik neyin sonucu? 2025 verilerine göre AB’den 510.000 ton, İngiltere'den 140.000 ton olmak üzere toplam 650.000 ton çöp ithal edilmiş, atık ithal edilmiş. Bu ithal atıkların %60'ı bir tarım havzası olan Adana'ya dökülüyor. Adana'nın Küçük Dikili Mahallesi. Yoksul bir mahalle ve dönüşümün önemli bir bölümü burada gerçekleşiyor. Düşünün ki bir şirket, Limak Holding, kadınların liderliğinde iklim ekonomisinin yeniden şekillendirilmesi paneli düzenliyor ve dünyadan birçok kadınla, kadınların iklim tartışmalarında sürecin karar alıcıları olmaları gerektiğini tartışıyor.
Ağaçlarını savunanları tutuklayanlar utanmadan COP31'de sembolik zeytin ağaçları dikiyor
Aynı Limak, 88 yaşındaki Zehra neneye neler yaptı hatırlıyorsunuz değil mi? Zehra nenenin kendi ağacına sarılarak nasıl ağladığını sanırım bütün Türkiye ve dünya hatırlıyor. Bunun müsebbibi işte bu göz boyamaya çalışan Limak’ın kendisidir. Yine Akbelen'de Necla Işık’a ve kızı Esra Işık'a yapılanları hepimiz hatırlıyoruz değil mi? Nasıl gözaltına alındıklarını, Esra'nın nasıl hapiste tutulduğunu, tepkiler üzerine sonradan serbest bırakıldığını hepimiz hatırlıyoruz. Limak’ın ve onu koruyan devletin kolluk kuvvetinin oradaki köylülere nasıl şiddet uyguladığını hatırlıyoruz sanırım. Milas'taki termik santraller için kömür ulaşsın diye zeytinliklerin kökünden nasıl söküldüğünü hepimiz hatırlıyoruz. Ama bugün utanmadan sıkılmadan COP31'de sembolik olarak zeytin ağaçları dikiyorlar. Doğasever gözüküyorlar. Oysa zeytinlikleri çatır çatır nasıl söktüklerini hepimiz çok iyi biliyoruz.
COP31 zalimlerin zirvesidir
2024'te sokak hayvanlarını ölüme terk eden yasayı önümüze getirenler, COP31'in resmi reklamlarında bir kedinin gözünden mavi tur yaptırıyorlar. Bu da külliyen yalan! Siz değil misiniz o dostları sokaktan koparmak için yasa çıkaran? Siz değil misiniz bütün hayvanseverlerin, muhalefet partilerinin verdiği mücadeleye rağmen hayvan hakkını hiçe sayarak hayvan yasasını çıkaran? Sizsiniz. Ama şimdi kalkıp timsah gözyaşı dökercesine kendinizi iyi göstermeye çalışıyorsunuz. Bütün bunlar gerçekten ikiyüzlülüğün daniskasıdır. İklim krizinin sorumlularından hesap sorulması gereken bir masada kimler var biliyor musunuz? Bunun müsebbipleri var. Cengiz var, Limak var, Rönesans var, Sinpaş var. Ekolojik tahribatla, çevre davalarıyla gündeme gelen şirketlerin ta kendisi o masada oturuyor. Ama Muş Varto'da toprağına, suyuna, yaşam alanına sahip çıkmak için direnen köylüler yok. Ordu'da Perşembe Yaylasında maden projelerine karşı çıkan yaylacılar yok. Akbelen'de zeytinliklerini, ormanlarını, köylerini savunan İkizköylüler yok. Cerattepe'de yaşam alanlarını savunan Artvinliler yok. Kaz Dağlarında madencilik faaliyetlerine karşı çıkanlar, direnenler yok. Akseki'de ormanları ve su varlıklarını korumaya çalışanlar yok. Antakya'da zeytinliklerine sahip çıkan depremzedeler yok. Ağrı Diyadinliler yok, Siirt'te yaygınlaşan orman kesimlerine karşı direnenler yok. Bu zirve zalimlerin zirvesidir; kâr hırsından gözü dönenlerin, doğayı yok sayanların zirvesidir. Bu zirveyi kendi çıkar amaçları çerçevesinde kullanmaya çalışmaktalar. Şu bilinmeli ki doğa satılık değildir. Dünya hepimizin, gelecek hepimizin ve bizler geleceğimizi kurtarmak için, insanların ve bütün canlıların geleceğini kurtarmak için mücadelemizi çok daha ileri bir seviyeye taşıyacağız. Bu da Antalya'dan bütün Türkiye'ye ve bütün dünyaya sözümüz olsun.
Kentte suç işleyenler "dirençli kentler oluşturacağız" diyorlar
Düşünün ki bir kentte suç işleyenler, hatta bunu itiraf edenler “Biz dirençli kentler oluşturacağız” diyorlar. Bakın, COP31'in resmi gündemlerinden bir tanesi de dirençli kentler meselesi. Dereleri betonlaştırıyorlar, sel felaketlerinin önünü açıyorlar. Konutlarda asla bir iyileştirme yapılmıyor. Depreme dayanıklı kentler inşa edilmiyor. Ama “Biz dirençli kentler oluşturacağız” diyorlar. Daha bir ay önce yağan yağmurlardan İstanbul'un, Kocaeli'nin, Antalya'nın nasıl sele kapıldığını sanırım hepimiz gördük. Kaç yurttaşımızın yaşamına mal oldu bu sel değil mi? Tarım arazileri sel altında kaldı. Evler, işyerleri sel altında kaldı. Son birkaç yüzyılın en büyük kaybını yaşadığımız Maraş-Antakya merkezli depremi hatırlayın. Onlar 53.000 dedi ama gerçek rakam bu değil, çok ama çok üzerinde. Bu kadar büyük bir depremi yaşamamıza, son birkaç yüzyılın en büyük kaybını vermemize rağmen hala önlem almıyorlar, hala deprem bölgelerinde bir güçlendirmeye gitmiyorlar. Hala fay hattı üzerindeki bölgelerde iyileştirme ve önlem almaya dönük hiçbir çaba ve çalışma yok. Onlar diyor ya deprem konutları yaptık, depremzedelerin mağduriyeti giderildi. Adıyaman'da, Hatay'da hala çok sayıda insan konteynerlerde hayatını devam ettirmek zorunda.
Ekolojik yıkımın sorumlularından hesap sorma zamanıdır
Değerli arkadaşlar, hakikaten sözün bittiği yerdeyiz. Ekolojik yıkımın sorumlularından hesap sorma zamanı, iklim krizini yaratanlara karşı mücadele etme zamanı, yaşamı savunanların adalet talebini duyma ve duyurma zamanı, geçim kaynaklarını yok eden politikalara son verme zamanı, yaşamı yeniden üreten kadınların sözünü ve mücadelesini büyütme zamanı. Halkların iradesini yok sayan projelere karşı müşterek yaşamı savunma zamanı. Gıdayı, suyu ve enerjiyi piyasanın değil yaşamın ortak değeri olarak savunmanın tam da zamanı. Savaşların ve sömürünün karşısında barışı, adaleti ve özgür yaşamı büyütmenin zamanı. Ve biz bunun için çalışmalarımızı sonuna kadar devam ettireceğiz.
Değerli arkadaşlar, değerli Türkiye yurttaşları, değerli dünya halkları; bugün COP31'in resmi katılımcıları dışında buna karşı çıkan, protesto eden ve alternatif mücadele yürüten kesimlerden biri de Filistinliler ve Filistinlilerin dostları. COP31 zirvesini protesto eden önemli kesimlerden birini oluşturuyor. Mazlum Filistin halkı öldürüldü, sürüldü, zorla göç ettirildi. İsrail, Filistinlileri yaşamlarından, topraklarından, hayatlarından, hayallerinden ve geleceğinden kopardı.
Ya ehil Falastin! Nıhna müğküm. Nkataltü, ndaraptu. Lakad tğarattu littağzibi va bil nafiy. Laciyyin fi büldan el bağide. Kadayıt Falastin ve kadayat el ekred, hiy kadayıt kül şarkıl avsat. Kadayıt hizibne, Hizbil DEM. Tuskut el esliha. Yuskut nizam’ıl dıd el şuğub ve dıd el bia. El tehiyye’l hırriyye, mesesevi el şuğub, mesevi el iktisadiyyi, lhal val hukuk. Li tehiyye kil el kainet el heya’ fi el tabiğa. (Ey Filistin halkı, biz sizinleyiz. Katledildiniz, darp edildiniz; işkenceye ve sürgüne maruz kaldınız, uzak ülkelerde mülteci oldunuz. Filistin halkının ve Kürt halkının davası, tüm Ortadoğu’nun davasıdır; bizim ve DEM Parti’nin de davasıdır. Silahlar sussun, halklara ve doğaya düşman rejimler son bulsun. Özgürlüğe, halkların eşitliğine, ekonomik eşitliğe, hukuka ve haklara selam olsun. Doğadaki tüm canlılara selam olsun.)
Bugün nükleer silahları kullanmak demek bütün dünyaya zarar vermek demektir
Trump İran'ı nükleer saldırıyla tehdit etti, değil mi? İran’da da kamu spotları yayınlandı. Nükleer silaha karşı nasıl önlem alınması gerektiğiyle ilgili İran devleti kendi yurttaşını bilinçlendirmeye çalışıyor. Şu bir gerçek mesele sadece Trump değil. Artan silahlanma, özellikle nükleer silahlanma, kimyasal ve biyolojik silahlar, ne yazık ki dünya böyle bir evreden geçiyor. Bugün nükleer silahların kullanılması demek sadece İran'a zarar vermek demek değildir. Nükleer silahları kullanmak demek bütün dünyaya zarar vermek demektir. Artık ülkeler öyle bir düzeye gelmiş ki nükleer silahla birbirlerini tehdit ediyorlar. Geçtiğimiz günlerde NATO toplantısı Türkiye'de gerçekleşti ve yepyeni savaş planları yapıldı. NATO'nun önceki toplantılarda aldığı önemli bir karar da gayrisafi milli hasıladan %2'den %5'e yükseltecek şekilde silahlara pay ayrılması. İşte dünyanın bu kadar yoğun silahlandığı bir yerde, sadece kendi ülkemizde değil dünyanın dört bir yanında barışın sesini çok daha fazla büyütmek ve örgütlenmek lazım. Yaşam hakkı için, bu gezegenin yok olmaması için barış mücadelesi artık enternasyonalist bir zemine taşınmak zorunda. Yani bizim önümüzde duran en temel görevlerden biri enternasyonalist bir barış hareketini hep beraber inşa etmek. Biz şuna inanıyoruz ki nükleersiz bir dünyayı pekala kurabiliriz, savaşsız bir dünyayı pekala kurabiliriz. Barış, barış, barış demeye devam edeceğiz ve bunun mücadelesini her yerde vereceğiz.
COP31’den çözüm beklemiyoruz, şimdi ekoloji mücadelesini büyütmenin tam zamanı
Bizler COP31’den çözüm beklemiyoruz. Çözümü kendimizde arıyoruz, doğayı savunanlarda görüyoruz. Şimdi ekoloji mücadelesini büyütmenin tam zamanı. Çözümü bu krizi yaratanların insafına bırakmayacağız. Çözümün öznesi yaşam alanlarını savunan herkestir; emeğine sahip çıkan işçiler, kadınlar, gençler, yerli halklar, ekoloji mücadelesinin kendisidir. Antalya'nın gündeminde sadece görkemli salonlarda sözler verip eyleme geçmeyenler yok. Buna alternatif örgütlenmeyi savunan dünyanın dört bir yanından gelen insanlar var. COP26 İskoçya Glasgow'da, COP30 Brezilya Belém'de buluştuktan sonra bugün de Türkiye'de halkların ortak mücadelesinde buluştu dünyadan gelen mücadeleciler. Kapitalist sistemin üretim ve tüketim modeli doğayı, havayı, toprağı sınırsız hammadde deposu olarak gördü ve dünyayı bir atık sahası olarak görmeye de devam etti. DEM Parti olarak bütün bunları kökten reddediyoruz.
Ekolojik planlamanın esas alındığı bir yaşam düzenini savunuyoruz
Biz ekolojiyi, yaşam hakkını, toplumsal adaleti, halkların eşitliğini ve kadın özgürlüğünü temel mücadele alanları sayan ekolojik ve demokratik bir toplum perspektifini savunuyoruz. Krizin bedelini işçilere, yoksullara, kadınlara, yerel halklara ödeten sömürü düzenine karşı iklim adaletini toplumsal adaletle birleştiriyor, yaşamı ve müşterekleri savunuyoruz. Doğa ve canlıları şirketlerin nesnesi değil toplumun ortak değeri olarak görüyoruz. Bu nedenle planlı kamusal bir ekolojik ve demokratik ekonomi öneriyoruz. Bunun olması için mücadele ediyoruz. Üretim ve mülkiyet ilişkilerinin halk lehine demokratikleştiği, ekolojik planlamanın esas alındığı bir yaşam düzenini savunuyoruz ve bunu kurmak için çalışıyoruz. Fosil yakıtta ısrar eden, doğayı tahrip edip, halkı enerji yoksulluğuna iterken mera ve ormanları şirketlere açan bir enerji rejimi var. Biz ise fosil yakıtlardan planlı ve tarihli çıkışı, emekçilerin haklarını koruyan adil dönüşüm programını ve enerji demokrasisini öne çıkarıyoruz. Enerji kamusal bir hak olmalı ve yerel kooperatiflerce yönetilmeli.
Suyun satılamaz bir yaşam hakkı olduğunu savunuyoruz
Yerel toplulukların ihtiyaçlarına göre yaşam alanlarına zarar vermeden üreten küçük ölçekli modellerle buluşturmayı hedefliyoruz. Kimyasal girdilere, şirket tohumlarına ve gıda tekellerine dayanan endüstriyel tarım toprağı zehirliyor ve küçük üreticiyi mülksüzleştiriyor. Ayrıca, onları tüketen canlıları da zehirliyor. Biz ekolojik tarımı, yerel tohum ağlarını, kadın kooperatiflerini ve halkın neyi üreteceğine kendisinin yereliyle birlikte karar verdiği bir gıda rejimini savunuyoruz. Tarımsal üretim bugün yalnızca bu yapısal sorunlarla değil; sel, don ve diğer aşırı hava olaylarıyla, farklı iklimsel ve çevresel etkilerin yol açtığı ciddi kayıplarla karşı karşıyadır. Tarımla ilgili eğitim ve destek politikaları üreticilerin bu sorunlarla baş edebilmesini sağlayacak şekilde ele alınmalı. Ticarileşmiş su politikaları nehirleri barajlara, kaya gazı aramalarına ve jeopolitik baskı araçlarına dönüştürüyor. Biz suyun satılamaz bir yaşam hakkı olduğunu savunuyoruz. Dicle ve Fırat havzasında halkların ortak yaşamına ve bölgesel barışa dayanan havza demokrasisini savunuyoruz. Suyu silaha, yaşamı pazarlık konusuna dönüştürdüler. Su silah değildir. Doğayı savunmak onu yerli ve milli bir mülkiyet kavgasına hapsetmek değildir. Asi Nehri’ni Suriye halkları için bir pazarlık konusu yapmayın. Bant ve beton spekülasyonuna dayalı kent planlamasıyla insanı merkeze alıp diğer canlıları görmezden gelen yaklaşıma karşı, kentleri tüm canlıların ortak yaşam alanı görecek ekolojik planlamayı ve türler arasındaki adalet anlayışını savunuyoruz. Kayyım politikasıyla yerel iradeyi gasp eden karar süreçlerini merkezi iktidar ve şirket odalarına hapseden yapının karşısında; yerel yönetimlerin yetkilerinin güçlendirilmesini, kararların doğrudan halkla birlikte alınmasını, yerel ekoloji meclislerinin ve halkın kendi yaşam alanları üzerindeki açık rızayla veto hakkının yerleştirilmesini savunuyoruz.
Eko-kırımın uluslararası hukukta suç sayılmasını istiyoruz
Dünyada 1,3 milyar engelli var, Türkiye'de 10 milyonun üzerinde engelli var. Aileleriyle birlikte düşündüğümüzde Türkiye'deki ve dünyadaki engelliliğin ne kadar geniş bir toplumsal mesele olduğunu hepimiz görebiliyoruz. Biz engelli yurttaşlarımızla beraber kentlerin engellilere uygun bir şekilde dizayn edilmesi gerektiğini savunuyor ve bunu aynı zamanda çalışmalarımızın merkezine alıyoruz. Fizyoçeşitlilik ve nöroçeşitlilik gözetilmelidir bu politikalar geliştirilirken ama ne yazık ki bu sistem engellileri de yok sayıyor. Militarizm, savaş ve askeri yasak bölgeler, güvenlikçi politikalar coğrafyamızı, meraları, ormanları yıkıma uğrattı, uğratıyor. Eko-kırımın uluslararası hukukta suç sayılmasının ve tahrip edilen ekosistemlerin ekolojik onarım bütçesiyle iyileştirilmesinin, toplumsal barışın doğayla barışılması anlamına geldiğinin altını özellikle çiziyoruz. Şırnak'ta Besta'da bir nöbete katıldık, ağaçlar kesiliyor. O ağaçların gövdeleri satılıyor ve halk buna karşı direniyor. Besta'da Kürt bir anne kendi anadiliyle şunları söyledi: “Biz Türkiye'de 50 yıldır barış mücadelesi veriyoruz. Türkiye'nin barışı için mücadele ediyoruz. Kürt sorununun barışçıl ve demokratik yöntemle çözülmesi için mücadele ediyoruz. Biz barışırken silahlar susacak evet ama ağaçlarımızla da barışmayı öğrenmeliyiz”. Bu o kadar önemli bir vurgu ki bizler ağaçlarımızla da barışmalıyız.
Bu düzeni değiştireceğiz, mutlaka başaracağız
Evet, değerli arkadaşlar, değerli basın emekçileri, başka bir dünya mümkün. Moğollar'dan Cahit abinin bestelediği şarkı sanırım hepimizin hafızalarındadır. “Bu dünya bizim kirletmeyelim. Birbirimize zehretmeyelim”. Bu dünya düzeni kesinlikle değişecek. Bu dünya düzeni zehir saçıyor ve biz bu düzeni değiştireceğiz. Bu böyle gitmez. Gezegeni koruyacağız ki geleceği koruyabilelim. Ülkemizden başlamalıyız ki bu mücadeleyi uluslararası bir zemine, enternasyonalist bir zemine hep beraber taşımayı başaralım. Bedeli ne olursa olsun kuşun, böceğin, ağacın, yaprağın, yani bütün canlıların yaşam hakkını sonuna kadar savunacağız. Nehirler, dereler, sular özgür akacak ve onların haklarını sonuna kadar savunacağız. Yaşam için hep birlikte mücadele edeceğiz ve bizler mutlaka kazanacağız. Dünyayı kirletenler sanıldığı kadar kuvvetli değil. Bu sistem, bu sistemi inşa edenler, kapitalizm vahşeti sanıldığı kadar güçlü değil. Bütün dünya halkları, işçileri, emekçileri, kadınlar, gençler, doğa ve insan hakları savunucuları mücadelemizi birleştirirsek, kenetlenirsek ve ortak bir perspektifle yürümeyi başarabilirsek biz bu düzeni değiştiririz. Bu düzeni değiştireceğiz. Mutlaka başaracağız, mutlaka başaracağız. Hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum. Mücadelemizde başarılar diliyorum.
14 Kasım 2026